փոմփուխնը
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ փոմ•փուխ•նը
- Ղարաբաղ՝ ծառի վրայի ծաղիկների կամ մեծ բողբոջների փունջ ◆ Մայրը ցաքի փշերով պատմում էր նրա փչակը, որ մանր կրծող կենդանիները չբարջրանան, չկտրեն կեռասի փոմփուխները։ Սերո Խանզադյան
- այդպիսի փնջեր ունեցող ◆ Փոմփուխ կաղնի։