քղել
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [kʰʁɛl]
վանկեր՝ ք(ը)•ղել
- զգեստի թևերի բերանին կմ օձիքին քուղ կարել ◆ Արխալուխներ ու չախաներ էր կարում ու քաղում։ ◆ Հագել էր ոսկեթելով քղած բաճկոն։
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։