քուցուլ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ քու•ցուլ 

  1. անճարակ ◆ Ի՜նչ քուցուլ տղա ես:

Արտահայտություններ[խմբագրել]