քրքա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ ք(ը)ր•քա 

  1. հում մետակսի թնճկած մասեր՝ թաթփթփուկներ, որ թեշիկով մանում են ◆ Այս մի կաժ ապրեշումից այսքան քրքա ելավ:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։