քրքա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ ք(ը)ր•քա 

  1. հում մետակսի թնճկած մասեր՝ թաթփթփուկներ, որ թեշիկով մանում են ◆ Այս մի կաժ ապրեշումից այսքան քրքա ելավ:

Արտահայտություններ[խմբագրել]