օ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ օ 

  1. որ ◆ Մեր դօվլաթ փախել ա, օ դառնա յիգա, հետ լէ հավկիթ կածա: Կտեսի օ ախչիկ չտկա, կէլի վին օ կըխարդացա սալըխ չէն իտա: Աստված ինչ օ խըսմաթ էրէրա:
  2. (լեզվբ․) հայկական այբունենի նախավերջինէ երեսունութերորդ տառը արդի գրական հայերենում ետնալեզվային միջին բարձրացման շրթնայնացած ձայնավոր հնչույթի գրային նշանը

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։