օռտա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ օռ•տա 

  1. համետի և թամբի ետևից կացած կապը, գոտին, որն անց են կացնում անասունի պոչի տակով

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։