օռտա
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [ɔrˈtɑ]
վանկեր՝ օռ•տա
- համետի և թամբի ետևից կացած կապը, գոտին, որն անց են կացնում անասունի պոչի տակով
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։