երկանք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [jɛɾkɑŋkʰ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ եր•կանք
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Գոյական
- ձեռքի աղորիք, որ բաղկացած է զույգ տափակ, բոլորակ, տաշած քարերից, հատիկներ, աղ և այլն մանրելու համար ◆ Քառսուն կույս աղջիկ բերեք արմաղան, քառսուն կարճ կնիկ, որ երկանք աղան։ Հովհաննես Թումանյան
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- ձեռնաղորիք, երկանք
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։