Jump to content

կզակ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կզակ

վանկեր՝ կ(ը)•զակ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *կուզ- < *gu-g(՛)h-՝ *geu- «ծռել» արմատից՝ -ակ ածանցով. հնդեվրոպական զուգահեռները *-g-ով են, թեև իրանական, բալթիական, սլավոնական խմբերում *g(՛)h-ի և *g(՛)-ի արտացոլումները չեն տարբերվում, հայերենում էլ *-ug՛h- և *ugh- տալիս են -ուզ. հմմտ. նոր վերին գերմաներեն kugel «գնդակ», գերմաներեն kogal «կլոր լեռնագագաթ», նորվեգերեն kjūka «գունդ», իռլանդերեն kjūka «մատնակոճ», լիտվերեն gugá «(փոքր) սապատ», ռուսերեն гугля «ելունդ» և (*geu-g՛->) պարսկերեն gūzak «ոտքի կոճ», լիտվերեն gùžus, լեհերեն guz «ելունդ»։ Սակայն հնարավոր է ամբողջական փոխառություն իրանական աղբյուրից (հնդեվրոպական *ku-g՛-՝ *keu- «ծռել» արմատից), թեև այդպիսին չի հաստատված։

Գոյական

  1. ստորին ծնոտի կլորավուն դուրս ընկած ծայրը
  2. (հնց․) ծնոտ

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. դունչ, դֆա

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Թարգմանություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]