Հայերեն

վանկեր՝ չ(ը)•խո

թե չէ, ապա թե ոչ, եթե ոչ, ապա ◆ Մհեր էսաց. «Թե զասքար էնիմ վերեն, Անու ծծիր բռնիմ, զան զաֆթ էնիմ, թե չխո չըմ կենա զաֆթ էնի»: Սասնա ծռեր
արդեն ◆ Թե մինք զանունք մե տեղաց խանիցինք, էն չխո քյան զըմեն աղեկ ի: Ահ ◆ Ես չխու (արդեն) չըմ կնա թռնի, ի՞նչխ անենք: Ահ
հենց
հո ◆ Մընչիվ չկարե մ'քեշիմ, չխո կը սպանին: Սասնա ծռեր
թե ◆ Սպիտակ միրուք խալեվոր էկավ դրանց հառաջ: Ասաց. «Պապիկ, կկնամ էսա ղոշունին հաղթել, չխո չէ: Սասնա ծռեր ◆ Նոբա՞թ է չխո զոռ: Սասնա ծռեր