Հայերեն

վանկեր՝ սառ•նա•սիրտ

Կազմություն

Արմատ՝ սառն, հոդակապ՝ -ա-, արմատ՝ սիրտ:

բոլոր հանգամանքներում սառն՝ հավասարակշռված վերաբերմունք պահպանող ◆ Սառնասիրտ մարդ: ◆ Սամվելը աշխատում էր ուրախ ձևանալ, աշխատում էր, որքան կարելի է, սառնասիրտ լինել: (Րաֆֆի)
սառնասրտություն արտահայտող՝ պարունակող ◆ Սառնասիրտ վերաբերմունք՝ կեցվածք:
հանգիստ, անվրդով, առանց ավելորդ բռնկումի՝ կրքոտության ◆ Սառնասիրտ դատողություն պատասխան:
(փխբ․) անտարբեր, զգացմունքայնություն՝ ներքին ջերմություն չարտահայտող՝ չպարունակող ◆ Սառնասիրտ հարաբերություններ:

սառնասրտորեն ◆ Մենք անկարող ենք այդ խնդրի մասին սառնասիրտ խոսել: (Վահան Տերյան)

սառնարյուն, (արևմտհ․), պաղասիրտ, պաղարյուն ձյունասիրտ (բնստ․), (գվռ․) պաղսիրտ, հովսիր, պաղբերան
տե՛ս հանգիստ, անվրդով
տե՛ս անտարբեր, անկիրք