Օ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Տառ[խմբագրել]

օ 1[խմբագրել]

Օ, օ (օ)

  1. հայերեն այբուբենի 38-րդ տառը, անունը՝ օ. մաշտոցյան այբուբենում չկար, հետևապես թվական նշանակություն չի ունեցել. մեր այբուբենում մուտք է գործել 13-րդ դարի սկզբներում և ընդհանրացել է հաջորդ երկու դարերում, փոխարինելով աւ երկրաբարբառին (օրինակ՝ աւր՝ օր, տաւթ՝ տօթ, ծանտւթ՝ ծանոթ՝ աւձ-օձ և այլն)
  2. (լեզվբ․) ետնալեզվային շրթնայնացած՝ միջին բարձրացման ձայնավոր հնչյուն (մեր այբուբենում՝ 3-րդ ձայնավորը)

Տեխնիկական տվյալներ[խմբագրել]

  • Unicode՝ U + 0555(փոքրատառ՝ U + 0585)
  • Նախորդ՝ Եվ
  • Հաջորդ՝ Ֆ

օ 2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ձայնարկություն

խոսողի տարբեր՝ բազմազան զգացումներ արտահայտող ձայնարկություն

  1. հուզմունք ◆ Օ՜, եթե գիտենայիր, թե որքան տանջվել եմ ես: (Մուրացան) ◆ Օ՜, արդյոք ինչ պիտի պատահի այժմ: (Վահան Տերյան) ◆ Օ՜, կույր է նա ով չի տեսնում երկինք հասած կրակը թեժ: (Եղիշե Չարենց)
  2. հիացմունք ◆ Օ՜, որքան սքանչելի է: (Րաֆֆի) ◆ Օ՜, ինչ ասեղ, իսկն օձի քիստ: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Օ՜, տիկին Էլոիզը հրեշտակ է: (Ակսել Բակունց)
  3. զարմանք ◆ Օ՜, ոստիկանութենե՞ն ալ չես պատկառի: (Պետրոս Դուրյան) ◆ Օ՜, որքան չաղացել եք: (Րաֆֆի) ◆ Օ՜, Մեժլում ապի, պառավել ես: (Ակսել Բակունց)
  4. ուրախություն ◆ Օ՜, բարով, բարով դեբվիշ բաբա, համեցեք, նստիր քո տեղը: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ -Օ՜, ինչ լավ բան եք մտածել, - խոսեց աղվեսը: (Հովհաննես Թումանյան)
  5. դժգոհություն ◆ Ուժից ընկնել անժամանակ, օ՜, մի անարդար պատիժ է սա: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Օ՜, ես ձեր… մի ծանր բռունցք իջեցնելով թախտի վրա, զորավոր հայհոյանք ուղղեց նա հայտնի չէ թե ում հասցեին: (Նար-Դոս)
  6. վախ, սարսափ, ահ ◆ -Օ՜, կը վախնամ, կը վախնամ, մահն հասավ մեր թիկունքեն: (Դանիել Վարուժան) ◆ Օ՜, սարսափելի է, ով կկանգնի սրա դեմ: (Հովհաննես Թումանյան)
  7. աղերս, խնդրանք ◆ -Օ՜, ներիր ինձ, Գոռ: (Մուրացան) ◆ -Օ՜, Սալոմե, Սալոմե, պարեցեք ինձ համար: (Վահան Տերյան) ◆ Օ՜, ներին, աստված, ներիր մեծամիտ, գոռոզ պատանուն: (Հովհաննես Թումանյան)
  8. կոչ անելու՝ դիմելու բացականչություն ◆ - Այս փառքը, օ՛ գառնեցիք, մենք կարող են ժառանգել, օն, ուրեմն, դեպի գործ: (Մուրացան)
  9. մերժողական՝ բացասական բացականչություն ◆ - Եթե ուզում ես քեզ օգնեմ-պետք է ներես եղբորդ:- Եղբո՞րս… օ՛, երբեք: (Հովհաննես Թումանյան)
  10. հուսահատություն բացականչություն ◆ Օ՜, աստված, ի՞նչ կլինի նրա վերջը:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]