Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ աբ•բա•հայր
Արմատ՝ աբբա , արմատ՝ հայր :
(կրոն․) ◆ Չէ՞ որ նրա աբբահայր (Սերվանտես)
աբբա, վանահայր, վանապետ, վանապան, կրոնահայր, (հզվդ․) (բրբ․)
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. աբբահայր(ը) աբբահայրեր(ը)
Սեռ. աբբահոր աբբահայրերի
Տր. աբբահոր(ը) աբբահայրերի(ն)
Հայց. աբբահոր(ը) աբբահայրերի(ն)
Բաց. աբբահորից աբբահայրերից
Գործ. աբբահորով աբբահայրերով
Ներգ. - -
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
