Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ա•գա•րա•կա•տեր
ագարակի տեր, ագարակ ունեցող անձ, ֆերմեր
(գյուղտնտ․)
Հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. ագարակատեր(ը) ագարակատերեր(ը)
Սեռ. ագարակատիրոջ ագարակատերերի
Տր. ագարակատիրոջ(ը) ագարակատերերի(ն)
Հայց. ագարակատերոջ(ը) ագարակատերերի(ն)
Բաց. ագարակատիրոջից ագարակատերերից
Գործ. ագարակատիրոջով ագարակատերերով
Ներգ. (ագարակատիրոջում) (ագարակատերերում)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
