Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ա•գի•տա•տոր
ագիտացիայով զբաղվող մարդ ◆ Տեղացի մի ագիտատոր (Ակսել Բակունց)
իրազերկող, քարոզիչ՝ քարոզչությամբ զբաղվող մարդ
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. ագիտատոր(ը) ագիտատորներ(ը)
Սեռ. ագիտատորի ագիտատորների
Տր. ագիտատորին ագիտատորներին
Հայց. ագիտատորի(ն) ագիտատորների(ն)
Բաց. ագիտատորից ագիտատորներից
Գործ. ագիտատորով ագիտատորներով
Ներգ. (ագիտատորում) (ագիտատորներում)
թեկնածուի օգտին գործող անձ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
