Հայերեն
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ա•զա•տա•զուրկ
Ածական
ազատությունից զրկված, ճնշման՝ ստրկության ենթակա ◆ Ազատազուրկ ժողովրդի ազատատենչ ոգի։ (Մամուլ)
ազատազրկված, կալանքի տակ պահվող, կալանավոր
անազատ
կալանավոր, բանտարկյալ, բռնավոր (ժղ․) , (հնց․) ՝ ձերբակալ, ձեռնակալ, բանտավոր, զնդանավոր, արգելանավոր, կալանավորակապ, կալանական, թիապարտ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։