Հայերեն
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ա•զա•տա•րար
Ածական
ազատություն բերող, պարգևող, մեկին մի բանից ազատող, փրկարար
փրկարար, փրկիչ, ազատիչ, ազատաբեր, փրկաբեր, կենարար, ազատավանդ
Գոյական
փրկարար, ծանր վիճակից փրկող (անձ) ◆ Ձեր ընտանիքի իսկական ազատարարները այն երեք անձնվեր մշակներն են։ (Շիրվանզադե)
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. ազատարար(ը) ազատարարներ(ը)
Սեռ. ազատարարի ազատարարների
Տր. ազատարարի(ն) ազատարարների(ն)
Հայց. ազատարար(ը) ազատարարներ(ը)
Բաց. ազատարարից ազատարարներից
Գործ. ազատարարով ազատարարներով
Ներգ. ազատարարում ազատարարներում
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։