աթոռակալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•թո•ռա•կալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (նորբ․) որպես հաջորդ առաջնորդական աթոռը գրավող անձ
  2. թափուր աթոռը ժամանակավորապես գրավող անձ, տեղապահ ◆ Ինքզինքն ալ աթոռակալ անվանեց և բռնեց ազգային իշխանության սանձերն։ Հակոբ Պարոնյան
  3. եկեղեցու երեցփոխ
  4. (հզվդ․) ցեղապետ, պետ ◆ Հետո աթոռակալի՝ իրենց ցեղապետի վրանի առաջ մի մեծ խարույկ վառում, և երբ մութն իջնում էր բոլորովին… պլպլացող խարույկի շուրջն էին կիտվում բոշաները։ Վրթանես Փափազյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (եկեղ․) փոխանորդ, տեղապահ
  2. երեցփոխան, երեցփոխ, երեսփոխ,
  3. գահակալ, գահընկալ, աթոռընկալ
  4. գահաժառանգ, թագաժառանգ, թագավորաժառանգ, արքայաժառանգ, աթոռաժառանգ, պայազատ (հին)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։