աժդահակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ աժ•դա•հակ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. անճոռնի ու վիթխարի հսկա ◆ Գոռում է մեր աժդահակը, - Մեծագլուխ իր մահակը Ետ է տանում ու ցած բերում, Խանութպանին շեմքում փռում: Հովհաննես Թումանյան ◆ Բայց ինձ ըսկի չլսեց էլ էս անճոռնի աժդահակը։ Հովհաննես Թումանյան
  2. Հավարիկ` նույնն է՝ աժդահար - մեծ օձ, վիշապ ◆ Էտուց ետև էլի ըղունկին գրել է․ էս անգամ դարձել է մի աժդահար օձ։ (Էմինյան ազգագրական ժողովածու)

Ածական

  1. Հավարիկ, Նոր Նախիջևան, Շիրակ, Վան, Սասուն, Մոկս` նույնն է՝ աժտըհա, վիթխարի ուժով ու մեծությամբ - աժդահա, մեծ վիթխարի ◆ Էս մարթերք աժտըհար են։ Ժվ
  2. Հավարիկ` (փխբ․) շատակեր

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հսկա, աժդահակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]