ալուճ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝


վանկեր՝ ա•լուճ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ * alo-sko` * al- «աճել, աճեցնել, սնել» արմատից. հմմտ. լատիներեն alō «սնել», alescō «աճել, մեծանալ», հին իռլանդերեն alim «սնում եմ», հին իսլանդերեն ala «սնել»:

Գոյական

  1. սզնի ծառի պտուղը, տե՛ս ալոճ ◆ Հազրոն… անցավ լեռից լեռ, քարանձավից քարանձավ, կերավ ընդեղեն, և ալուճ, և մասուր: (Ակսել Բակունց) ◆ Նախրորդ հարցուց․— Մհեր, դու հե՞բ տելնես ըդ տեղեն։ Էն լե ասեց․— Հեբոր ցորեն եղավ քընց ալուճ ու գարին եղավ քընց մասուր մի։ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Բռնաշենցին զբաղվում էր ընկույզի կամ կարմիր ու սպիտակ ալուճի փոխանակությամբ։ Խաչիկ Դաշտենց
  2. վարդազգիների ընտանիքին պատկաող ծառերի և թփերի ցեղ, ալոճենի ◆ Նրանք բարձրացան բարձր խոտերի, արևածաղիկների, մասրենիների, ալուճների և մացառների միջից և կանգ առան սարի կշտին: (Վահան Թոթովենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]