Հայերեն
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ա•կունք
Գոյական
անցք, որից բխում է ջուրը, ջրի ակ ◆ Ու երջանիկ ակունքներին երազուն՝ Պոետները կանչում են ու անց կենում։ Հովհաննես Թումանյան
այն տեղը, որից սկիզբ է առնում գետը
(փխբ․) որևէ բանի սկիզբ ◆ Ուսումնասիրեցեք մարդկանց սահմանած օրենքներն աշխարհի վրա, մտքով թափանցեք նրանց ծագման ակունքները : (Անահիտ Սահինյան)
ջրաբերան, ջրակունք
աղբյուր, ակ, ակնաղբյուր
տե՛ս սկիզբ
տե՛ս սկզբնաղբյուր
աղբերակ, ակնաղբյուր, ակ, բունակն (հնց․)
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. ակունք(ը) ակունքներ(ը)
Սեռ. ակունքի ակունքների
Տր. ակունքի(ն) ակունքների(ն)
Հայց. ակունք(ը) ակունքներ(ը)
Բաց. ակունքից ակունքներից
Գործ. ակունքով ակունքներով
Ներգ. ակունքում ակունքներում
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։