ահակոտոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•հա•կո•տոր 

Ածական

  1. ահից կոտորված, կոտորվելու աստիճան սարսափած ◆ Գնաց Մելիքն ահակոտոր Ու քառասուն գազ խորությամբ Մի փոս փորել տվեց դաշտում Եվ ինքն այնտեղ մտավ շտապ: Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սարսափահարշ, ահահար, երկյուղահար, երկյուղավոր, երկյուղոտ, ահասարսափ, ահասարսուռ, ահաբեկ, լեղապատառ, գլխապատառ, լերդապատառ, լեղաճաք, լեղակտուր, սրտաճաք, սոսկումնահար, կայծակնահար (փխբ․), (ժղ․)՝ ահաչոր, ահահալած, զահահար (հզվդ․), (գվռ․)՝ լեղաքամ, հենքապատառ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]