աղերսարկու

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աղերսարկու

վանկեր՝ ա•ղեր•սար•կու 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. աղերսող, աղաչող, պաղատող ◆ Աղերսարկու աչքեր: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Ձեռքերս յուր ափին մեջ առավ, տրորեց մատներս և աղերսարկու ակնարկներ ուղղելով ինձ՝ կը հարցներ: Տիգրան Կամսարական

Գոյական

  1. աղերսագիր ներկայացնող, խնդրարկու ◆ Կշտամբում է Ասլանն աղերսարկուին և հեռանում: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Եվ ահա հանդուգն ուսուցիչ մ'ալ կ'ավելանա այս աղերսարկուաց ամբողջ խմբին վրա: Տիգրան Կամսարական

Մակբայ

  1. լալագին կերպով, աղաչանք անելով ◆ Անդրանիկ Ֆեներճյան ցած ձայնիվ աղերսարկու և կորագլուխ պիտի աղաչեր իրեն: Տիգրան Կամսարական

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խնդրատու, խնդրարկու, դիմումատու, հայց(ա)վոր, հայցատու, (հնց․)՝ խնդրամատույց, աղերսավոր, աղերսահայց, աղերսարար

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]