(փխբ․) որտեղ շատ շարժում՝ կենդանություն կա, հուզումնալից, մարդաշատ, եռուզեռ ունեցող ◆Էլ աղմկալից կյանքը աշխարհի Եվ ոչ սերն անուշ յուր երազներով Այն հրապույրը չունին վաղեմի։Հովհաննես Հովհաննիսյան◆Թագուհին, որ սովոր էր աղմկալից կյանքի, արդեն հոգնել էր երկար մենակությունից։(Մուրացան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։