աղմուկ բարձրացնել, խառնիխուռն խոսել, գոռգոռալ, հարայհրոց բարձրացնել ◆Քարատակում աղմկում էին այն զինվորները, որոնք կազմում էին ինքնապաշտպանության զորամասերը։(Ակսել Բակունց)
խառնակել, հուզել, շփոթություն առաջացնել, խռովել ◆Բայց մի ցավալի կորուստ աղմկեց բոլոր վրանաբնակների ուրախությունը։(Րաֆֆի)
թնդալ, թխկթխկալ, զրնգալ ◆Եվ ահա սայլը խուլ աղմկում է գյուղի փափուկ դաշտում։(Ակսել Բակունց)◆Թնդանոթները երբ աղմկեն, կրկին տողերս կդառնան թեժ։Եղիշե Չարենց
խլրտալ, եռալ, զեռալ, իրեն խիստ զգալ տալ ◆Աղմկում է նրա սրտում մորմոքը հին, հազարամյա։Եղիշե Չարենց◆Արյունն է այժմ աղմկում, ըմբոստանում։Դերենիկ Դեմիրճյան
իր անձի շուրջը աղմուկ բարձրացնել ◆Նա աղմկեց, անուն հանեց։Հովհաննես Թումանյան
բարձրաձայն խոխոջել, կարկաչել՝ շրշել՝ սոսավել ◆Ջրերը արևմուտին վարարում են, կեսգիշերին աղմկում խոր ձորերում, … հետո աղմկում է ամբողջ անտառը։(Ակսել Բակունց)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։