ամբաստանություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑmbɑstɑnutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ամբաստանութիւն

վանկեր՝ ամ•բաս•տա•նութ•յուն 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ ամբաստան, վերջածանց՝ -ություն:

Գոյական

  1. մեղադրանք այս կամ այն հանցանքի, վատ արարքի մեջ ◆ Զրպարտությունների, ամբաստանությունների դեմ անգամ այլևս չէր պաշտպանվում: Վրթանես Փափազյան
  2. (իրավ․) դատվողի ցուցմունքը դատի չենթարկված անձերի՝ որպես իր հանցակիցների մասին
  3. ամբաստանական խոսք՝ գրություն, մեղադրանք ◆ Դուք հայ գրականության պատվի նախնձախնդիրների դերն ստանձնած, հարկ եք համարում անհիմն ամբաստանություններ բարդելու այդ մարդու վրա: (Վահան Տերյան) ◆ Սխալմամբ ի գործ գրված մյուս սպանության ամբաստանությունը ձեռք կառնեմ և կը հայտարարեմ, որ տասնապետին ութամսյա բանտարկությունը կը քավե այդ հանցանքը: (Գրիգոր Զոհրապ)
  4. ամբաստանելը, ամբաստանվելը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մեղադրանք, մեղադրություն
  2. զրպարտություն, զրպարտանք, զրպարտչություն, բանսարկություն, հերյուրանք, չարախոսություն, չարաբանություն, բարուրանք (գրք․), նենգարկություն (հնց․), ստազրանք, քսմուսություն, փասքուսություն, շոգմոգություն

Աղբյուրներ[խմբագրել]