ամոթահար

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝


վանկեր՝ ա•մո•թա•հար 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. խիստ ամոթանք զգացող, ամոթից հուզված՝ շփոթված, խայտառակված ◆ Շահյանը հետևեց Եվային, չափազանց նվաստացած և ամոթահար: (Նար-Դոս)
  2. խայտառակ, նվաստացած ◆ Պարսից զորքը մի ակնթարթում շփոթվեց… Սկսվեց մի ամոթահար փախուստ, որ քանի գնում դառնում էր աղետալի: Դերենիկ Դեմիրճյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ամոթապարտ, խայտառակ, ամոթերես, սևերես, նշավակ, նկուն, կորագլուխ, (հզվդ․)՝ կորակոր, ակնկոր, ամոթազգյաց, ամոթակոր, խպնահար, ձաղադեմ, (բրբ․) ամաչերես, կուչուհուպ, քամակաբեկ, քամակակոտոր, քամակակոր, գլուխը կախ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ամոթահար անել - ամոթահարել, նվաստացնել, ամաչեցնել ◆ Ամրամի երեսից փախուստ տալը ամոթահար է արել նրան: (Մուրացան)
  2. ամոթահար մնալ՝ լինել - մեկի մոտ ամոթահար վիճակի մեջ ընկնել ◆ Վախենում եմ, որ ոչինչ չկարողանամ շինել և ամոթահար մնամ Մինասյանի առաջ: (Նար-Դոս) ◆ Այ, օրինակ, երեկ որքան գործ կար անելու, որքան ծաղկաժապավեններ պետք էր պատրաստել…, քանի-քանի երգեր, ոտանավորներ կրկնել մայիսմեկյան հանդեսում ամոթահար չլինելու համար: (Մամուլ)

Աղբյուրներ[խմբագրել]