ամոթանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝


վանկեր՝ ա•մո•թանք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. նախատինք, կշտամբանք
  2. ամոթալի արարք
  3. ամոթի զգացում
  4. (ժղ․) ամոթույք
  5. ամոթխածություն, ամաչկոտություն ◆ Բայց Արթեն քեռին լեռնականի ամոթանք զգաց և մի պահ լռեց ու շփոթված նայեց չորս կողմ: Դերենիկ Դեմիրճյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ամոթ
  2. տե՛ս նախատինք
  3. տե՛ս ամոթույք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ամոթանք տալ - նախատել, հանդիմանել ◆ Մի շաբաթ էր անցել, բայց գյուղում դեռ չէին դադարել դրա մասին խոսելուց և Լալազարովներին ամոթանք տալուց: (Անահիտ Սահինյան)
  2. ամոթանք կրել՝ քաշել
    1. նախատվել, հանդիմանվել
    2. ամոթ զգալ, անհարմար վիճակի մեջ ընկնել

Աղբյուրներ[խմբագրել]