ամփոփում

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ ամ֊փո֊փում 

Գոյական

  1. ամփոփելը, ամփոփվելը
  2. հոդվածի, աշխատանքի հիմանական արդյունքների ու եզրակացությունների համառոտ շարադրանք (գիտ․)
  3. երկբարբառների վերածումը ձայնավորի (քրկն․)
  4. (հրտ․) գրվածքի բովանդակության սեղմ շարադրանք, որը տպագրվում է գրվածքի վերջում, հաճախ ոչ այն լեզվով, որով տպագրված է հիմնական տեքստը
  5. (լեզվբ․) բառի կազմի մեջ եղած որևէ հնչյունական տարրի, միանման հնչյունախմբերի կամ վանկերի միացում, վերաբացում, որով բառի հնչյունական կազմը համառոտվում է
  6. (գրադ․) ռեզումե
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. եզրափակում, եզրափակություն
  2. միացում, ամփոփման օրենք, վանկային տարնմանում
Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Գ. Պարիս, Պոլիգրաֆիական և հրատարակչական տերմինների ռուս-հայերեն համառոտ բառարան, Երևան, «Հայպետհրատ», 1953 — 136 էջ։
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։
  • Արամ Բաբայան, Գրադարանային տերմինների բառարան (ռուս-հայերեն և հայ-ռուսերեն) (ԿՈՒԼՏՆՈՒՍ հիմնարկների գործերի կոմիտեի հրատարակություն), Երևան — 265 էջ։