այո

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Megaphone.svg Արտասանություն

ՄՀԱ: [ajo]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Հավանաբար բնաձայնական կազմություն, թեև բուն կաղապարը հայտնի չէ:

Եղանակավորող բառ

վանկեր՝ ա·յո 

  1. դրական պատասխան տրված հարցին ◆ Հենց ա՞յդ էիք ուզում խնդրել, - հարցրեց Մարգարյանը: ◆ - Այո՛, միայն այդ, - պատասխանեց Ազնիվը: Սերո Խանզադյան
  2. առհասարակ՝ դրական խոսք, առանց հարցումի իր կամ ուրիշի մտքի հաստատում ◆ Դուն անցար, այո՛, դարձյալ աշխարհը կառավարվում է յուր օրենքներով: Հթ
  3. հարցականով՝ մի՞թե, իրա՞վ ◆ Այո՞, չգիտեի, մեզանում այդպես էլ կարելի է, այնպես էլ, - նկատեց գեղեցկուհին: (Շիրվանզադե)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. (ժղ․) հա
Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]