այրվածք

Վիքիբառարան-ից

{-hy-}}

Դասական ուղղագրութեամբ՝ այրվածք


Վանկեր՝ այ•րը•վածք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. այրված բան
  2. այրված տեղը (մարմնի վրա) ◆ Անորոշ տխրությունն այնպես էր պաշարել նրան որ համայրա չէր զգում մարմնի վրա առաջացած այրվածքների մրմուռը: (Անահիտ Սեկոյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. այրոց

Արտահայտություններ[խմբագրել]