անբերան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անբերան


վանկեր՝ ան•բե•րան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. բերան չունեցող ◆ Էս անբերան դանակը քաշեցինք։ Հովհաննես Թումանյան
  2. Կարին՝ բերան չբացող, չխոսող, լռակյաց, սակավախոս, խոսելու շնորհք, կարողություն չունեցող ◆ Ձայնդ խեղդված և լեզուդ կարճ, դու անբերան հայ երգիչ։ (Ջիվանի) ◆ Ատ ինչ անբերան մարդ դուս էկար, չես կրնա մտքինդ ըսել։
  3. ախորժակից զուրկ, չուտող

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս սակավախոս
  2. սակավակեր
  3. անսայր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]