Jump to content

անընդունակություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Գոյական

  • ՄՀԱ՝ [ɑnəndunɑkutʰˈjun]

վանկեր՝ ան•ըն•դու•նա•կութ•յուն 

  1. անընդունակ լինելը, որևէ գործունեություն կատարելու ընդունակության բացակայությունը, որը զուգորդվում է այդ գործունեության հաջող կատարման համար ոչ նպաստավոր անձնային (բնավորության, խառնվածքի, դիրքորոշումների) գծերի առկայությամբ ◆ Իր անընդունակության գիտակցության այլևս չէր հալածում նրան։ (Նար-Դոս)
  2. (հատուկ կրթ․) գործունեություն իրականացնելու ֆիզիկական կամ մտավոր անկարողություն, անբավարարություն
Հոմանիշներ
[խմբագրել]
  1. անկարողություն, ապիկարություն, ապաշնորհություն, անշնորհքություն
  2. անտաղանդություն, տաղանդազրկություն
Արտահայտություններ
[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։
  • Զաքարյան Ս․, «Հատուկ կրթության» հասկացությունների անգլերեն-հայերեն համառոտ բառարան, Երևան, «Զանգակ», 2007 — 56 էջ։