անընկեր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անընկեր


վանկեր՝ ան•ըն•կեր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ընկեր չունեցող, միայնակ ◆ Ազգական չէին, ոչ քույր ու եղբայր, ման էին գալիս անընկեր, անմայր: Հովհաննես Թումանյան ◆ Մարդն անընկեր, անսրտակից նման է լերկ մի սարի: Սարմեն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]