Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ան•կոչ

Ստուգաբանություն

(ած․) (մկբ․)

չկանչված, չհրավիրված, արանց հրավիրվելու ◆ Հասրաթյանը տհաճություն էր զգում անկոչ հյուրի ներկայությունից։ Սերո Խանզադյան
առանց կոչված լինելու. այնպիսին, որին չեն կանչել և չեն սպասում, անհարկի մի թանի մեջ խառնվող միջամուխ եղող միջամտող ◆ Չէի կամենա համեստությունս խռովել և գիտունների շարքը մտնել անկոչ: Դերենիկ Դեմիրճյան

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ uninvited, unasked, unbidden, uncalled գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ Незваный (ru) ‎(Nezvanyj), непрошеный (ru) ‎(neprošenyj), не званый гость (ru) ‎(ne zvanyj gostʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։