անհամաձայնություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

անհամաձայնություն

Հայերեն

Գոյական

վանկեր՝ ան•հա•մա•ձայ•նութ•յուն 

  1. անհամաձայն լինել ◆ Նա գլխի նշանով է հայտնել իր անհամաձայնությունը: (Ակսել Բակունց)
  2. տարաձայնություն, միասնության համաձայնության բացակայում ◆ Հենց որ լսում է, թե մի տեղ անհամաձայնություն, վեճ կամ կռիվ կա, իսկույն դիմում է այնտեղ և… ամենքին հաշտեցնում: (Մուրացան)
  3. քերականորեն չհամաձայնել (քրկն.)
  4. բացաձայնություն
Հոմանիշներ[խմբագրել]

անմիաբանություն, անհամերաշխություն, անհամամտություն, տարակարծություն, գժտություն, հակառակություն, աններդաշնակություն, տարաձայնություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։