Jump to content

անհանգիստ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ան•հան•գիստ 

Կազմություն

[խմբագրել]

Նախածանց՝ ան-, արմատ՝ հանգիստ:

Հայերեն

  1. շատ շարժուն, դադար չունեցող  Միշտ անհանգիստ են նրա ձեռքերը, միշտ ինչ-որ մի բան է անում։ (Ակսել Բակունց)
  2. ոչ խաղաղ, վրդովված, հուզված  Վտակը ժայռից ներքև է թռչում, Թափ առած ընկնում քարերի գլխին, Զարկում ավազին, շաչում է, ճչում, Ճչում անհանգիստ, փրփուրը բերնին։ Հովհաննես Թումանյան
  3. ոչ հանգիստ, անհանգստությամբ լի, անհանգստացած  Լևոնն անհանգիստ հայացք նետեց կնոջ վրա։ (Նաիրի Զարյան)
  4. անհանգստացնող, մտատանջող  Այլևս չէին կարող լինել անհանգիստ սպասումներ, անքուն գիշերներ, հարատև լարված դրություն։ (Նար-Դոս)
  5. ոչ առողջ, փոքր-ինչ հիվանդ  Իշխանը թեև այսօր քիչ մը անհանգիստ է… բայց ձեզ պիտի ընդունի։ «Երևանյան օրեր»
  6. գործունյա, ժրաջան  Կարելի էր ճանաչել առհասարակ անհանգիստ, ստեղծագործող մարդուն, որի համար… իսկապես աշխատանքը դարձել էր միակ կիրքը։ (Վիգեն Խեչումյան)
  7. չարաճճի, անդադրում  Անհանգիստ երեխա։

Մակբայ

  1. շարունակ, անդադար, առանց հանգստի  Քանդում, քանդում է նա անհանգիստ, քարե բերդերը պրտում դեն։ Եղիշե Չարենց

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. անհանդարտ, անդադար, անանդորր, դիվադադար
  2. տե՛ս անխաղաղ

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. անհանգիստ անել - անհանգստացնել  Երկար ճանապարհի հոգսը անհանգիստ էր անում ծերունուն։ Դերենիկ Դեմիրճյան
  2. անհանգիստ լինել - անհանգստանալ

Աղբյուրներ

[խմբագրել]