անհարիր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•հա•րիր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. կապ, կապակցություն չունեցող ◆ Աչքերը փակել էր, նրա միտքն էին լցվում խառնիխուռն, իրար անհարիր պատկերներ։ (Հրաչյա Քոչար)
  2. կցկտուր, չկապակցված ◆ Մարդկային ժխորն ինչպես հեղեղ խլացնում է անպատհե և անհարիր կանչը։ (Ակսել Բակունց)
  3. որ չի կարելի զուգակցել՝ համատեղել, միացնել, անհամատեղելի ◆ Ավաղ, այդ միայն ցնորք էր, Ասպարամը մեռել էր անհարիր։ (Մուրացան)
  4. (փխբ․) խորթ, օտար, օտարոտի, տարօրինակ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անհոդ, անկապ, անկապակից, անկցորդ, կցկտուր, կիսատ-պռատ
  2. (հնց․) անհարմար, անտեղի, անհար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]