անհիշատակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•հի•շա•տակ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. հիշատակ չունեցող, հիշատակ չթողած, որից ոչ մի հիշատակ չի մնացել ◆ Անհիշատակ մարդ։
  2. որի հիշողությունը չի մնացել, շատ հին, վաղեմի, վաղնջական ◆ Աշխատասեր քո ազգիդ ընտիր բներ թող, մեռնելդ ետ անհիշատակ մի լինի։ (Ջիվանի)
  3. չհիշատակվող, որի մասին չի հիշատակվում, մոռացված ◆ Անհիշատակ ժամանակներից սկսած։
  4. (փխբ․) անժառանգ, իբրև հիշատակ ժառանգ չթողնող չթողած ◆ Անգիր և անհայտ, և անհիշատակ՝ ամայի դաշտում մի գերեզման կա։ (Ավետիք Իսահակյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անժառանգ, անզավակ
  2. անհուշ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]