Jump to content

անհմուտ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ան•հը•մուտ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Ածական

  1. ոչ հմուտ, անվարժ  Դա կլիներ միայն սկսել գործը յուր ժամանակից առաջ, որ անհմուտ գործադրողների ձեռքում խեղաթյուրվելով և այլանդակվելով, մի ավելի հրեշավոր բան պիտի դառնար։ (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. անբանիմաց

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]