Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ան•հուն
հուն չունեցող
հատակ չունեցող, անհատակ, չափազանց խոր ◆ Հայոց վիշտը անհուն Հովհաննես Թումանյան
անեզր, անեզրական, անծայր, անվերջ, անսահման, անբավ ◆ Եվ մայրական անհուն Հովհաննես Թումանյան
անչափ, անթիվ ◆ Բայց այդ ցնցոտիների տակ պարունակվում է անհուն (Շիրվանզադե)
անսահման, անեզր, անեզերք, անեզրական, անափ, անծայր, անծայրածավալ, անծայրածիր, անծիր, անվերջ, անվախճան, անտակ, անհատակ, անհատնում, անհունածավալ, անպարփակ, անպարույր, անպարունակ, անսահմանափակ, անբովանդակ, անամփոփելի, անընդգրկելի, անբովանդակելի, անպարագրելի, անպարագծելի, անպարունակելի, համայնապարփակ, համայնատարած, տիեզերածավալ, տիեզերատարած, անհավ, անծայրափակ, անվայրափակ, անճունդ, անտուտ, անախում, անախուն
անհունություն ◆ Կյանքս թողած անհունում Եղիշե Չարենց
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
