անձայն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անձայն

վանկեր՝ ան•ձայն 

Կազմություն[խմբագրել]

Նախածանց՝ ան-, արմատ՝ ձայն:

Ածական

  1. ձայն չունեցող, առանց ձայնի
  2. լուռ, ձայն չհանող ◆ Նազենին գալիս էր թռչունի նման թեթև՝ վիթի նման անձայն քայլերով։ (Ստեփան Զորյան)
  3. ցածր ձայնով, ցածր ձայն ունեցող, դժվար լսվող ◆ Անձայն խոսակցություն։ ◆ Կամսարականն… հևում էր անձայն ու անկանոն։ (Ստեփան Զորյան)
  4. անխոս, լուռ, մունջ ◆ Բոլորը անձայն ականջ դրին հեռացող նժույգների ոտնատրոփին։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  5. առանց առարկության ◆ Անձայն համաձայնել։
  6. այն բաղաձայնները, որոնք ավել դժվարահունչ («չարաձայնք») են, քան մնացած բաղաձայնները
  7. տե՛ս անձայն հնչյուններ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անբարբառ, անծպտուն, անշշուկ, անշշունջ, անխոս, անբառ, անհնչյուն, անհնչուն, անմռունչ, անաղմուկ, լուռ, լռիկ, լռելյայն, սուսուփուս, լռիկ-մնջիկ, լուռ ու մունջ, անծպուտ, բեղի տակ (ժղ․)
  2. անխոս
  3. ցածրաձայն
  4. տե՛ս անձայնավոր
  5. տե՛ս ձայնատ
  6. տե՛ս խուլ
  7. անձայնահունչ բաղաձայն, անձայն բաղաձայն, անձայն գիր, անձայն տառ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. անձայն բաղաձայններ
    1. խուլ, աղմկավոր բաղաձայններ
    2. (հնց․) չկարդացվող բաղաձայններ

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։