անձնատուր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Ածական

վանկեր՝ ան•ձնա•տուր 

ինքն իրեն հանձնած, հանձնող

Հոմանիշներ[խմբագրել]

ձեռնատուր (հզվդ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. անձնատուր լինել
    1. զենքերը ցած դնել, հանձնվել հակառակորդին ◆ Շապուհը համառությամբ պաշարումը շարունակում էր, համոզված լինելով, որ… քաղցը և սովը կստիպեն անձնատուր լինել։ (Րաֆֆի)
    2. իրեն պարտված ճանաչել (փխբ․)
    3. հանձնվել, տրվել, ենթարկվել
    4. (փխբ․) մի բանի նվիրվել, կլանվել մի բանով ◆ Այստեղ նրանք ավելի հոգեզվարթ կերպով անձնատուր էին լինում իրանց բավականություններին։ (Րաֆֆի)

Աղբյուրներ[խմբագրել]