անձուկ

Հայերեն

Արտասանություն

ՄՀԱ: [andzuk]

• ՄՀԱ՝ [ɑnˈd͡zuk]

վանկեր՝ ան•ձուկ 

Ստուգաբանություն

Բնիկ հնդեվրոպական՝ * ang՛hu- (+կ). հմմտ. հին հնդկերեն anhú «նեղ», գոթերեն aggwus, հին սլավոներեն azūkū «նեղ»։

Ածական

1. նեղ, նեղվածք ◆ Մի տղամարդ միայնակ և դանդաղ քայլերով գնում էր լեռնային անձուկ ճանապարհով։ (Րաֆֆի)
2. սուղ, սահմանակալ, անբավարար ◆ Առանց քեզ կյանքը դառն է և անձուկ Հովհաննես Թումանյան
3. սերտ, սեղմ, իրար շատ մոտ ◆ Մանուկ օրերից քո հույսով ապրած, մենք քեզ են սպասում անձուկ կարոտով։ Հովհաննես Հովհաննիսյան
4. նեղ տեղ, ձոր, կիրճ ◆ Իր գյուղացիի անձուկ միտքը բնավ չէր կրցած ըմբռնել դրության նրբությունները։ (Գրիգոր Զոհրապ)
5. սրտնեղություն, մեծ կարոտ, փափագ, տենչ ◆ Հայր Արսենի ազատ մեծաչափ տողերեն սկսած մինչև հինգ ոտով անձուկ տասնավորներու մեջ սիրեցինք ու երգեցինք զինքը։ (Գրիգոր Զոհրապ)
6. բուռն փափագ՝ կարոտ՝ թախիծ ◆ Բայց ինչ տարօրինակ և անծանոթ բարեկամության մի անձուկ է այդ։ (Մուրացան) ◆ Լինում էին վայրկյաններ, երբ տխրությունը ծանրանում էր վրաս, անձուկ խեղդում էր ինձ։ (Մուրացան)

Հոմանիշներ

1. նեղ
2. անձկություն

հականիշներ

1. լայն, ընդարձակ

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ fish, scanty, limited, poky ռուսերեն՝ узкий (ru) ‎(uzkij), тесный (ru) ‎(tesnyj) գերմաներեն՝ դանիերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։