անմռունչ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•մ(ը)•ռունչ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ձայն՝ ծպտուն չհանող, անձայն, անբարբառ ◆ Ու առյուծն իր առջևի թաթին վրա անմռունչ Անձանացած՝ կը թարթե իր մութ նայվածքը հեռուն։ (Ռուբեն Սևակ)
  2. անտրտունջ, առանց բողոքի՝ տրտունջի ◆ Դու ստորացրիր նրան քո անմռունչ հպատակությամբ։ (Մուրացան)
  3. (փխբ․) հլու, հնազանդ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անտրտունջ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]