աննահանջ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•նա•հանջ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. չնահանջող, նահանջի չդիմող ◆ Հայ զորքը յուր դրոշակի պատիվը փրկելու համար կկռվե աննահանջ: (Մուրացան) ◆ Ինչպես զայրացած մի հեղեղ, թափվեցան նրանց հագարացիների վրա և աննահանջ կատաղությամբ սկսան կոտորել: (Մուրացան)
  2. (փխբ․) ուժեղ, հաղթական ◆ Աննահանջ է միայն սիրտը սիրահար: Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. աննահանջելի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]