աննահանջ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑnːɑˈhɑnd͡ʒ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ան•նա•հանջ
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Ածական
- չնահանջող, նահանջի չդիմող ◆ Հայ զորքը յուր դրոշակի պատիվը փրկելու համար կկռվե աննահանջ: (Մուրացան) ◆ Ինչպես զայրացած մի հեղեղ, թափվեցան նրանց հագարացիների վրա և աննահանջ կատաղությամբ սկսան կոտորել։ (Մուրացան)
- (փխբ․) ուժեղ, հաղթական ◆ Աննահանջ է միայն սիրտը սիրահար։ Հովհաննես Թումանյան
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- աննահանջելի
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
| |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։