աննյութ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•նյութ) 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ոչ նյութական, նյութից չբաղադրված ◆ Արդյոք լուսակազմ, աննյութ, անմարմին պիտի սավառնեմ անծայր երերքում, թե՞ իբրև մի հունչ շրջեմ աշխարհքում։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Ախ, մաքուր սերը երազ է միայն։ (Ավետիք Իսահակյան)
  2. նյութ բովանդակություն չունեցող ◆ Աննյութ, անմարմին, անկիրք սեր չկա։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. աննյութական, անմարմին, աննյութավոր, աննյութեղեն, անտարր, անտարրական

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]