անշշունջ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•շ(ը)•շունջ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. չշշնջացող, առանց շշնջալու, լուռ ու մունջ ◆ Խեղճ դայակը դեռ լուռ, անշշունջ և ձեռքերը կրծքին դրած նայում էր: (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]