անոթի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անոթի

վանկեր՝ ա•նո•թի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ nāguhtiio-՝ * nāguh-, * nāg- «անոթի, քաղցած, ժուժկալ» արմատից. հմմտ. հունարեն νήφο՝, դորիական ναφο՝ «լինել զգաստ, ժուժկալ» (հայ-հունական զուգաբանություն):

Ածական

  1. Ղարաբաղ՝ դեռ ոչինչ չկերած, ստամոքսը դատարկ, առանց ուտելու ◆ Այս ամենը քաշեցինք անոթի փորանց, բայց սա կերակուրս ինչո՞ւ համար չեն բերեր, այս գիշեր անոթի՞ պիտի պահեն զիս։ Հակոբ Պարոնյան ◆ Անոթի փորէն ջուր չեն խմեր։ (Հրաչյա Աճառյան)
  2. Բուլանըխ, Կարին՝ ուտելու պահանջ զգացող, քաղցած, սոված ◆ Ուտենք, վասն զի շատ անոթի եմ։ Հակոբ Պարոնյան
  3. Սեբաստիա՝ նիհար, վտիտ (հասկ, ցորեն, գարի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (գրբ․) սոված, քաղցած, սովալլուկ, սովահար, սովատանջ, սովյալ, սովաբեկ, անսվաղ, անոթի

Հականիշներ[խմբագրել]

  1. կուշտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. անոթի մարդը քարից կակուղը կուտի - քաղցածը ընտրություն չի անում ուտելիքի մեջ
  2. անոթի շունը յուր տիրոջը կկծի - քաղցը մոռացնել է տալիս ամեն բան, գազազեցնում է մարդուն
  3. Եվդոկիա՝ անոթի մարդ քարն ա ծամեր, անոթին քարը կուտե - քաղցած մարդը ուտելիքի մեջ խտրություն չի դնի
  4. անոթի փորով զկրտալ - շատ քաղցած լինել ◆ Հազար տարի անոթի փորով զկրտաս, մեկն էլ քեզ տուն չի կանչիլ։ (Խաչատուր Աբովյան)
  5. անաշխատ ձեռ անոթի փորու վրեն ա - չաշխատող՝ ծույլ մարդը քաղցած կմնա

Աղբյուրներ[խմբագրել]