անպատիվ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•պա•տիվ  

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Հայերեն

  1. պատիվ չունեցող, պատվից զուրկ, պատիվ չվայելող:◆ Դու քո բոլոր հույսը դրել ես քո անգթության վրա և այդ երկու անպատիվ: (Րաֆֆի) ◆ Լինում են ժամանակներ, երբ մարդիկ պատրաստ են մեռնել, քան ապրել անպատիվ: Ստեփան Զորյան
  2. անպատվաբեր, պատիվ չբերող, վիրավորական ◆ Չեմ կարող տանել անարգանքն իմ սև, էս տուրքն անօրեն, էս հարկն անպատիվ: Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անարգ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. անպատիվ անել - անպատվել ◆ Էլի ծիծաղում են մեզ վրա, հայհոյանքներ են տալիս, անպատիվ անում: Դերենիկ Դեմիրճյան
  2. անպատիվ լինել - անպատվվել ◆ Նա, Միքայել Ալիմյանը, այնպես անպատիվ լինի այսքան բազմության մեջ (Շիրվանզադե)

Աղբյուրներ[խմբագրել]