անպատվություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անպատուություն

վանկեր՝ ան•պատ•վու•թյուն  ◆ ան- պատիվ -ություն

Գոյական

  1. անպատիվ լինելը ◆ Սմբատը գունատվեց տեսնելով եղբոր անպատվությունը։ (Շիրվանզադե)
  2. անպատիվ անարդար դրություն
  3. վիրավորական խոսք, արարք, անարգանք, նախատինք ◆ Դյուրին չէր ծերության հասակում տանել այնպիսի վիշտ ու անպատվություն։ Ստեփան Զորյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անարգանք, անարգություն, խայտառակություն, անվանարկություն, նշավակություն, կշտամբանք, կշտամբություն, հանդիմանություն, պարսավ, պարսավանք, նախատինք, նախատանք, ամոթանք, ամոթ
  2. անպատվականություն, պատվազրկություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]